SPC slavi praznik posvećen Svetoj Petki

Srpska pravoslavna crkva slavi u praznik posvećen Prepodobnoj mati Paraskevi, poznatoj kao Sveta Petka, koja je jedna od najpoštovanijih svetiteljki u srpskom narodu.

Sveta Petka se smatra zaštitnicom žena, bolesnih i siromašnih i njoj se vernici mole za zdravlje, naročito očiju, ali i za zaštitu porodice, a njeno ime potiče od grčke reči “paraskeva” što znači petak, pa otuda Petka.

Sveta Petka je bila hrišćanska vizantijska podvižnica iz 11. vIjeka, a dan njenog pomena, Petkovdan, obilježava se 27. oktobra i šesta je slava po broju svečara u Srbiji.

Kult Svete Petke je izuzetno razvijen u Srbiji, Grčkoj i drugim pravoslavnim balkanskim zemljama, pa otud i različiti epiteti koji stoje uz njeno ime – Petka Balkanska, Srpska, Grčka, Bugarska, Rumunska, Makedonska, Epivatska, Beogradska, Trnovska i tako dalje.

Vjernici obilježavaju dan kada je Sveta Petka, koja je srpskog porijekla, okončala ovozemaljski život.

Rođena je u Epivatu, kod Kalitrakije u Maloj Aziji, a prema zapisima srpskog vladike Nikolaja Velimirovića, porijeklom je Srpkinja.

Njeni roditelji su bili imućni i čestiti hrišćani, a osim nje imali su i starijeg sina Jevtimija, koji se zamonašio po odobrenju i blagoslovu roditelja, a kasnije postao i episkop Maditski.

Petka je od najranijeg detinjstva bila veoma pobožna.

Posle smrti roditelja, Petka je željela da se pokloni najvećim svetinjama pa je otišla u Carigrad, gdje je pet godina živjela pri crkvi Pokrova Bogorodice u Iraklijskom predgrađu.

Časopis SPC “Svetosavsko zvonce” navodi da je odatle otišla u Palestinu, kako bi se poklonila svim mestima osvećenim Spasiteljevim životom.

Po Promislu Božjem nastanila se u Jordanskoj pustinji, gdje se podvizavala do duboke starosti.

Dve godine pred smrt, dok je stajala na molitvi, javio joj se anđeo i rekao da treba da se vrati u svoj rodni grad, gde će zemlji predati tijelo, a dušu će Gospod primiti, nakon čega se ona vratila u Epivat gdje je niko nije prepoznao, jer je otišla prije više decenija, a rodbine nije imala.

Dani su joj prolazili u radu, postu i molitvi i onda se tiho ugasila i nestala sa lica zemlje. Svetosavsko zvonce navodi da su je sahranili izvan groblja, jer je za sugrađane bila strankinja.

Na ikonama je predstavljena u ženskoj monaškoj odeždi, sa krstom i rukama u molitvenom položaju.